Macabere schoonheid
Zachtglooiende oranje zandduinen, een vlakke bodem van spierwitte klei en de grillige skeletten van gemummificeerde kameeldoorns vormen samen de macabere schoonheid van de Dodevlei. De bomen die hier staan in hun reeks lang uitgedroogde moeras, zijn 'geconserveerd' door de intense hitte en droogte diep in de Namibwoestijn en zijn al meer dan een half millennium dood. De stilte hier wordt slechts doorbroken door de wind die het zand van de torenhoge duinen doet opwaaien en enkele passerende woestijndieren, variërend van piepkleine 'toktokkies' (zwarte kevertjes) tot forse, fraai gehoornde gemsbokken.
Zachtglooiende oranje zandduinen, een vlakke bodem van spierwitte klei en de grillige skeletten van gemummificeerde kameeldoorns vormen samen de macabere schoonheid van de Dodevlei. De bomen die hier staan in hun reeks lang uitgedroogde moeras, zijn 'geconserveerd' door de intense hitte en droogte diep in de Namibwoestijn en zijn al meer dan een half millennium dood. De stilte hier wordt slechts doorbroken door de wind die het zand van de torenhoge duinen doet opwaaien en enkele passerende woestijndieren, variërend van piepkleine 'toktokkies' (zwarte kevertjes) tot forse, fraai gehoornde gemsbokken.
Ondanks zijn sombere naam, is deze vallei een mooie plek om unieke woestijndieren te spotten.
© Helge Bias / Sime / eStock Photo 2026-06-15 11:34:59 :